De archivaris van het menselijk lijden

Van de Schaduw van Onenigheid naar de Gave van Oordeelsvermogen, geïnspireerd door de hoogste spirituele essentie van Empathie.

Een wijze en liefdevolle archivaris gebruikt haar oordeelsvermogen om te kiezen welke verhalen de mensheid dienen en welke verhalen de prullenbak in kunnen. De 13e sleutel is de luisteraar aan wie mensen spontaan hun levensverhalen vertellen. Bovendien zijn ze in hun DNA nauw verbonden met het hele levensverhaal van de mensheid. Het is hun taak om al deze verschillende verhalen te sorteren, zodat ze iets zinnigs kunnen bijdragen wat betreft de volgende stap in onze evolutionaire ontwikkeling.

Als therapeut is het mijn taak om goed te luisteren naar het levensverhaal van mijn cliënten, om zo de rode draad eruit te pikken, de blokkeringen te ontdekken, en vooral om mijn cliënten te laten voelen dat ze gehoord worden. En echt gehoord worden is iets heel anders dan dat er naar je wordt geluisterd. En met de energie van deze 13e sleutel weet je instinctief hoe je de ander kan dienen door (tijdelijk) je eigen ‘ontvangende ruimte’ te ontruimen, zodat het verhaal van de ander zich helemaal kan ontvouwen. En dat betekent dus niet dat we al luisterend al bedenken welke goede raad we willen geven, of hoe we zelf een bepaalde ervaring hebben beleefd.

En als ik de naam van de schaduwfrequentie overdenk, waarvoor Richard het woord ‘onenigheid’ heeft gekozen, dan denk ik aan cliënten die overspoeld zijn geraakt door de kakofonie aan innerlijke verhalen, ieder met een eigen versie van de waarheid. En omdat al die verhalen elkaar soms tegenspreken, ontstaat er een innerlijke onenigheid, die een afspiegeling is van de onenigheid tussen alle karmische verhalen van de mensheid. Dit wordt versterkt door de energie van de schaduwfrequentie van de tegenspeler, de verdeeldheid van de 7e sleutel. In zijn nieuwe boek, de 64 Ways, legt Richard uit dat het dilemma van iemand met de 13e sleutel, een soort pessimisme is, dat voortkomt uit de kloof tussen de droom voor een nieuwe toekomst, die óók in dat DNA-archief wordt gedragen, en het ontvangen van al die levensverhalen over het menselijk lijden.

De frequentie van de schaduw uit zich altijd uit op het spectrum tussen introversie en extraversie, repressie en reactie, implosie en explosie. Mensen met de 13e sleutel in hun profiel kunnen dus enerzijds als pessimistisch geworden windvaantjes met alle winden meedraaien en stilletjes denken, ‘het zal mijn tijd wel duren’, óf zich vastklampen aan een enkele versie van de waarheid waardoor ze doof worden voor alle andere nuances.

De hoogste spirituele essentie van de 13e sleutel is empathie. En empathie is subtiel anders dan sympathie. De etymologische uitleg hiervoor loopt uiteen, maar grofweg zou je kunnen zeggen dat sympathie gelijk is aan mee-lijden met iemand, terwijl empathie een meer invoelende, resonerende energie heeft. Denk aan de snaren van een harp, die door een stille bries bespeeld worden, zonder dat de harp omvalt. Met mee-lijden loop je het risico dat je jezelf verliest in andermans put, terwijl invoelen je de kans geeft om vol barmhartigheid aan de rand van de put te blijven zitten om zo, door middel van je ‘horend luisteren’, een touw omlaag te gooien waaraan de ander zich omhoog kan trekken. Een goeie luisteraar resoneert met de ander zodat deze zelf contact kan maken met haar innerlijke kracht, en zo haar eigen richting weer kan vinden.

En als we naar Human Design kijken, dan zien we ook dat deze 13e sleutel alles te maken heeft met richting. Terwijl de 7e sleutel vooruitblikt naar wat er gaat komen, gebruikt deze 13e sleutel het levensarchief om te leren wat we nog moeten weten om ook werkelijk op pad te kunnen gaan. En daarmee is het belangrijk om te zeggen dat deze sleutel minder met onze individuele reis te maken heeft, en meer met de reiservaringen die wij kunnen bijdragen aan de gemeenschap. Want deze sleutel is vooral begaan met ‘de gemeenschap der mensen’, de ware zuster- en broederschap die niet meer stoelt op een hiërarchisch samenlevingsmodel, maar op een samenleving die bouwt op gelijkwaardigheid. En daarin worden we bijgestaan door de gave van de tegenspeler van deze sleutel, de 7e Gave van Begeleiding.

Dat is dus het thema dat je terug zult vinden in de krantenkoppen en de praatprogramma’s deze week. En misschien ook in de gesprekken die jij deze week voert met vrienden en collega’s. Waarbij je kan oefenen op het luisteren met de liefdevolle, empathische energie van de gave van deze sleutel. De gemeenschap der mensen is de droom waar de 7e en de 13e sleutels samen voor streven. In dat DNA-archief waar alle verslagen van het menselijk lijden liggen opgeslagen, ligt ook de ‘kennis’ over het ideaalbeeld van een wereld waarin iedereen, in al hun diversiteit, kan samenkomen in een gezonde structuur van eenheid en gelijkheid. Een droom waar, zoals gezegd, mensen op de schaduwfrequentie vaak heel pessimistisch over kunnen worden. Dus als je dat in jezelf herkend, is dit misschien óók de week om weer energie te putten uit het feit dat deze droom door veel meer mensen wordt gedeeld dan je zou denken. Wat mij altijd het meeste heeft getroffen in Human Design, is Ra’s visie dat we op weg zijn van een homogene samenleving naar een heterogene samenleving. Richard zou zeggen, een samenleving waar iedereen zijn unieke gaven en genialiteit vrijelijk mag uitdrukken. En mijn lieve boeddhistische therapeut in Zweden sprak altijd over Unity in Diversity, ofwel Eenheid in Diversiteit. Als je goed kijkt, dan zie je overal de zaadkiemen van dit nieuwe denken.

Oordeelsvermogen is misschien een wat misleidend woord voor de gave van deze sleutel, want het is namelijk niet zo dat de 13e sleutel oordeelt, niet in de zin van veroordelen in ieder geval. Het spiegelt het subtiele verschil tussen de Engelse keynotes van Richard: discrimination en discernment voor de 12e en de 13e sleutels respectievelijk. Onderscheid is meer extern, en past beter bij het doorbreken van de ijdelheid van de schaduw van de 12e sleutel, terwijl oordeelsvermogen zich meer binnenin je afspeelt. Het hoeft dus ook niet meteen uitgesproken te worden.

Ik zie hier een verband met het psychologische proces waarbij je leert objectief alle strijdende ego-deeltjes van het kleine zelf aan het woord te laten, zonder dat ze de macht krijgen over het hele systeem. Een soort innerlijk ‘horen’ dat ruimte laat voor alle versies van de waarheid. Dat is ook waar het talent voor oordeelsvermogen zegeviert!

Dus de komende week worden we uitgedaagd om empathische, liefdevolle luisteraars te zijn. Welke ego-deeltjes, welke medeburgers, hebben een nuttig levensverhaal vol levenservaring te bieden, welke ego-deeltjes of medeburgers proberen iets bij te dragen maar komen nog niet uit hun woorden, en wie zit gewoon te zeuren en te jammeren? En als je in al die zeurderigheid, met een liefdevolle empathie, toch een verborgen schat ontdekt, dan oefen je precies het soort verlichte oordelende innerlijke leiderschap uit dat wereld van ons vraagt.

Geniet van je luisterende week!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *