De indringende kracht van de oorsprong

Van de Schaduw van Entropie naar de Gave van Versheid en de Siddhi van Schoonheid

De indringende kracht van de oorsprong

Ik weet niet of jij het hebt gevoeld, maar vannacht, rond de klok van één, kwam er eindelijk een eind aan onze ellelange tocht langs de zeven sleutels van het miltcentrum, en werden we overspoelt met de bekrachtigende en oorspronkelijke energie van de 1e sleutel: het meest yang van alle 64 sleutels, de scheppende koning van ons universum. Hopelijk heb je het intensieve rondje door onze meest primaire angsten overleeft, en de tijd gebruikt om goed innerlijk werk te verrichten, zodat je nu de creatieve energie van deze 1e sleutel, zetelend in het G-centrum, voluit kan benutten.

Dit magische G-centrum, zoals het in Human Design wordt beschreven, transformeert de Schaduw van Ik, naar de Gave van Zelf, en de Siddhi van Eénzijn. Het is ook de thuisbasis van de tweelingsleutel van deze 1e sleutel, de 2e sleutel met de Gave van Oriëntatie. Het is het centrum dat met identiteit te maken heeft, alle aspecten van de liefde, en onze individuele en collectieve richting. De transformatiereis die deze tweelingsleutels ondersteunt, loopt van ik-liefde, naar zielsliefde naar het besef dat alles wat leeft, deel uitmaakt van één Bewustzijn.

De brenger van licht

Een van de spannende dingen met het schrijven van deze blogs het afgelopen jaar was om te kijken of ik ook werkelijk iedere zes dagen de specifieke energieën van de sleutels in mijn eigen leven voelde doorwerken en in de levens van de mensen om me heen. Natuurlijk zijn er nog zo’n acht tot tien andere planeten die zich met ons bemoeien en bepaalde sleutels aan of uitzetten, en lijd ik net als iedereen aan een confirmation bias, ofwel bevestiging-voorkeur. Maar toch, toen ik vanochtend met Ody over de hei wandelde voelde ik werkelijk een lichtheid om me heen, en een gevoel van bevrijding. En omdat we in Nederland nou eenmaal in een kletscultuur leven, deelden ook een aantal medewandelaars dat zij deze ochtend ervaarden als een lichte, lekker ochtend. Bevrijd uit de knellende angstenergie van de milt.

Op 11 november, nu 26 jaar geleden, werd mijn prachtige zoon geboren. Ik was voor 25 november uitgerekend en omdat ik ooit een schorpioenenvriendje had gehad die nogal een saggerijnige puber was, had ik het plan om mijn benen stijf gekruist te houden totdat hij als boogschutter geboren kon worden. Gelukkig had mijn zoon zelf andere ideeën en kondigde hij zijn komst in wereld twee weken eerder aan, op de 11e van de 11e, met de 1e sleutel als zijn levenswerk, in de 6e lijn. Een heugelijke datum. Niet alleen vanwege al die prachtige 1-tjes op een rijtje, maar ook omdat het mijn grootmoeders verjaardag was, de heiligendag van Sint-Maarten, an old favourite, én het begin van het carnaval seizoen. En vanaf het begin af aan was mijn zoon een uniek kind. Natuurlijk zegt iedere moeder dat, maar andere mensen vonden dit ook. Hij straalde met een soort innerlijk licht de wereld in, en ik zag het dan ook als mijn voornaamste taak als moeder om zo weinig mogelijk van dat innerlijke licht te laten doven. Die innerlijke originaliteit.

Waren we in Engeland blijven wonen, dan had hij met zijn 1e sleutel waarschijnlijk een niche gevonden in de excentriciteit die een bijzondere waarde heeft in dat land. Maar omdat het leven ons veel beter in een tegenwind kan slijpen, groeide hij vanaf zijn 4e levensjaar op in de Zweedse conditionering dat individualiteit maar liever moet wijken voor collectiviteit. In ieder geval als jij je veilige plek in de grauwe middelmatige massa wil garanderen. Thuis en onder zijn vrienden staat mijn zoon desondanks bekend als iemand met de meest originele, soms wat uitzinnige ideeën. Al vinden ze in Zweden het meeste overigens al snel uitzinnig. Maar zo is hij wel in het beste milieu om geconfronteerd te worden met alles wat de Schaduw van Entropie uitlokt, om zo te leren zich boven de stagnatie en dislocatie van de schaduwfrequenties te tillen, en de Gaven van Versheid en Oriëntatie te omarmen.

De getijden van de vader-schepper

Ik hebt zelf een beetje moeite met de keynotes voor de 1e sleutel. Als ik me niet als vertaler moest houden aan de woorden die Richard ooit heeft gekozen, dan zou ik voor de schaduwfrequentie stagnatie kiezen en voor de gavefrequentie het prachtige Nederlandse woord oorspronkelijkheid. Als je het woordenboek erop naleest dan beschrijft dit woord alle aspecten van de 1e sleutel zoals ik die heb begrepen: ‘authentiek’, ‘als geen andere’, ‘nieuw’, ‘origineel’, ‘onvervalst’. De eerste sleutel put zijn creatieve inspiratie uit de meest oorspronkelijke bron die voorbij onze scheppingshorizon ligt. Hij dringt eenieder van ons binnen als wij ons ontvankelijk durven maken voor deze krachtige yang energie van de vader-schepper. Een fluctuerende energie, die soms krachtig straalt en soms even rust, omdat teveel vuur de vorm totaal zou opbranden.

En daarmee hebben we ook meteen het probleem van de schaduwfrequentie van deze sleutel te pakken. Mijn zoon is namelijk een beetje verslaafd aan zijn identiteit als iemand die altijd met oorspronkelijke en verse ideeën komt. En daarin zie je een prachtig samenspel met de 2e sleutel, met de Schaduw van Dislocatie. Het is de zonnebloem die er niet op vertrouwd dat ze op de juiste plek staat om de volgende ochtend weer volop de zon op haar gezichtje te krijgen. Zij wil haar wortels optrekken en richting Nieuw-Zeeland vertrekken. En de 1e schaduw is bang dat zij nooit meer creatief zal zijn, dat de kraan voorgoed is dichtgedraaid. Dat haar oorspronkelijkheid een toevalstreffer was, of iets kinderlijks wat je maar beter achter je kan laten.

De 1e sleutel vraagt je echter om je over te geven aan de getijden van de vader-schepper. Soms borrelen de invallen en de inspiraties als een fontein in je op, en soms komt er nog geen druppel uit. En dat is heel normaal. De 1e sleutel heeft alles met creatieve zelfexpressie te maken, maar ook met het bekrachtigen van anderen in hun zelfexpressie. En wat er uit die fontein opborrelt, uit een plek die nog voorbij de scheppingshorizon ligt, is veel meer dan de inspiratie voor een leuk artikel, een slim idee, of een mooi schilderij. Want iemand met de 1e sleutel in zijn of haar profiel is letterlijk de belichaming van de scheppende kracht zelf. Deze 1e sleutel is de indringende meesterschepper, Mr Yang himself!!! Dus sta met open armen deze week en laat jezelf de angst voelen dat je nooit meer doordringt zal worden door de creatieve scheppingskracht, en blijf dan toch ontvankelijk

Met andere woorden, jij bent het schilderij dat de schepping vormgeeft. Jij bent de vorm die steeds weer verandert, transformeert en muteert. Jij bent de vorm die haar innerlijke scheppende licht volgt, en zich er helemaal door laat doordringen. Jij bent deze scheppende kracht zelve.

De natuur gaat ons voor

De 1e sleutel komt op bezoek tijdens de herfst. Alle bomen kleuren oranje, rood, en geel omdat de boom zijn energie op een hele natuurlijke manier terugtrekt naar de kern, in afwachting van de winter. Maar de boom is niet dood. Het boomproduct, zijn zelfexpressie, de prachtige bladeren, die sterven af, maar de boom zelf zit nog boordevol sterk groeizaam sap. En hij blijft zijn barre takken uitstrekken tot het licht, in het volle vertrouwen dat als het weer sterk genoeg is, het licht zijn nieuwe knoppen zal doen openbarsten. Daar mogen we deze week dus bij stilstaan.

Waar staan we in ons eigen leven? Vertikken we het om onze blaadjes te laten vallen, of laten we juist ook onze takken ter aarde vallen want wie zegt dat het licht ooit nog terugkomt? Ben je net als mijn zoon, een beetje geïnvesteerd in de identiteit van de originele ideeënspruiter, en zorgt je angst ervoor dat je niet kan aanvaarden dat je jouw belichaamde oer-creativiteit even helemaal moet laten wegzuigen op de ebbende stroom van de zee. Terug naar de scheppingsbron. We kunnen vastraken in de natuurlijke melancholie die bij deze terugtrekkende scheppende kracht hoort, of we kunnen ertegen vechten, en hyperactief aan de slag blijven om toch nog dat creatieve persoon te zijn waar iedereen van houdt. En ons zo te verliezen in na-aperij en middelmatigheid.

Maar je kan ook de creatieve depressies en gevoelens van dislocatie niets anders laten zijn dan waardevolle wegwijzers die je vertellen dat het tijd is om je aandacht naar binnen te keren en je weer te verbinden met je hogere Zelf, je innerlijke getuige, die zich niet laat meeslepen door de angst. Als we ons deze week overgeven aan de fluctuerende scheppende kracht die als een getijdenbeweging door ons leven stroomt, dan komt ook de 2e Gave van Oriëntatie om de hoek kijken. Zodat ze samen iets vers, iets nieuws, iets wat nog nooit eerder vertoond is, de wereld in kunnen dansen. En de 8e sleutel aan de overkant van het kanaaltje voegt daar dan nog eens stijl en voortreffelijkheid aan toe, in plaats van de middelmatige compromissen van de schaduwfrequenties.

Wachten op uitnodiging

We brengen onze oorspronkelijke gaven op een hele fijngevoelige manier aan de man. Want de 1e sleutel vormt een zogeheten projectorkanaaltje met deze 8e sleutel. En daarin ligt de magie van het vertrouwen. Als je wacht tot je wordt uitgenodigd om je oorspronkelijkheid te delen, dan kan je erop vertrouwen dat je alleen wordt uitgenodigd als de tijd ervoor rijp is. We mogen wachten tot we gezien en erkend worden in onze unieke individuele expressie, zodat het ook werkelijk geaccepteerd en geapprecieerd kan worden. En de rest van de tijd doen we gewoon lekker ons eigen ding!!

Maar met de oorspronkelijkheid van het ontplooien van onze eigen creativiteit en zelfexpressie zijn we er nog niet. Op het niveau van het hogere Zelf begrijpen we dat onze gaven kosmische cadeautjes zijn om weg te geven. Laten we elkaar en onszelf deze komende dagen dus het cadeau van de belichaming van het creatieve scheppende proces geven. Het ontvangen van de indringende scheppingskracht, en deze dan doorgeven als verswaren die de mensheid helpen om weer een stapje verder te komen.

En daarvoor moeten we net als de boom, onze energie van tijd tot tijd naar binnen keren en onszelf overgeven aan de getijden van onze eigen oorspronkelijkheid. Want als wij onszelf op deze manier kunnen bekrachtigen, dan bekrachtigen wij anderen in hun oorspronkelijke scheppingskracht en helpen we elkaar een beetje verder.

Ik wens ons allemaal een sprankelende of stille introverte creatieve week.

Liefs, Lysanne

 

© Lysanne Sizoo – 6 November, 2019

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *