De wijsheid van de zonnebloem

Van de Schaduw van Dislocatie naar de Gave van Oriëntatie en de Siddhi van Eénzijn

De wijsheid van de zonnebloem

Kort nadat ik mijn prachtige plekje op de woonboot aan de Vecht had mogen innemen, na 30 jaar in het buitenland te hebben gewoond, bezocht ik de sjamaan Roelien de Lange op haar Kristalpunt. Op de agenda stond een drumcirkel en een ‘sjamaanse droomreis’. Met mijn nieuwgebakken ‘ik ben weer thuis’ gevoel, liet ik me blij verwonderen over het feit dat dit soort dingen dus óók in Nederland bestonden. Als goed Gereformeerd meisje had ik daar op mijn 21e, toen ik mijn vaderland verliet, nog totaal geen weet van.

In de droomreis zag ik de knotwilg die op de dijk naast mijn woonboot staat. En omdat ik niet werd uitgenodigd om de onderwereld te bezoeken, noch de bovenwereld, zoals Roelien ons had opgedragen, vlijde ik me neer aan de voet van de wilg, met mijn voeten in het water. Op dat moment van overgave, tilde de boom zich op, schudde wat ‘boomsel’ over me uit, en vleide zich als een cocon, of huls, om me heen. De boodschap was duidelijk: “je hoeft niet meer te reizen, je bent precies op de juiste plek.”

De juiste plek, maar nu nog de juiste richting

Een jaar of wat later, op de juiste plek maar toch nog wat verdwaald, werd ik door José uitgenodigd om me meer in de Gene Keys leer te verdiepen en het boek te vertalen. En door het contact met de andere vertalers raakte ik betrokken bij de internationale Gene Keys beweging, een familie die zich met horten en stoten probeert te organiseren langs nieuwe, non-hiërarchische principes. En terwijl de 64 archetypen meer en meer in mij begonnen te leven, werd ik vaak ook afgeleid door de onvermijdelijke politieke intriges van het scheppen van een nieuw paradigma in een oude wereld. Het werd steeds moeilijker om de rijkdom van de gene keys transmissie los te zien van het mensenwerk dat eruit voortvloeide. En net toen ik het geduld en enthousiasme begon te verliezen, zat er ‘ineens’ iemand met een 2e sleutel als Levenswerk op mijn terras. Kordaat en liefdevol nodigde deze projector zuster me uit om mijn energie-lek te repareren, en mijn liefde en aandacht te focussen op datgene wat ik het beste kan: schrijven, duiden, en vertalen in de meest brede zin van het woord. En met een enorme ‘slinger’ aan mijn incarnatiewiel, stuurde de lieve Thea mij weer in de juiste richting.

De zonnebloem is niet gedislokeerd

Het beeld wat voor mij het meest sprekend is voor de gezonde invulling van de 2e sleutel, is de zonnebloem die met haar koppie de zon lijkt te volgen. Nu is dat een beetje gezichtsbedrog, maar de groeiwijze van een zonnebloem is geprogrammeerd om het zonlicht optimaal in zich op te nemen. Onderzoekers zijn erachter gekomen dat dit zonzoekende gedrag de groei van de plant verbetert. Zonnebloemen die verhinderd werden de zon te volgen, produceerden minder biomassa en hadden kleinere bladeren. Ze waren minder vruchtbaar.

De zonnebloemen die de zon niet mochten volgen, raakten gedislokeerd, de schaduw van de 2e sleutel. En het is een mooi woord dislocatie, wat zowel associaties met het dislokeren van een lichaamsdeel oproept, als de verwarring rond het zijn op de juiste locatie. Want dát is de angst van de schaduw van de 2e sleutel. In plaats van als de zonnebloem het licht te volgen tot de zon ondergaat en rustig te wachten tot de volgende dag, pakt de schaduw haar biezen om in Nieuw-Zeeland verder te groeien, zodat ze precies de zonsopgang in haar eigen stukje grond misloopt.

De dislocatie van de schaduw van de 2e sleutel is letterlijk de ervaring dat jij je unieke samenhang met het universum kwijt bent. Ik moet denken aan de woorden van Jezus, opgetekend door de evangelist Johannes: “in het huis mijns Vaders zijn vele woningen (..) want Ik ga heen om uw plaats te bereiden”. In moderne ‘esoterische’ taal, en hoe esoterisch waren de woorden van Jezus wel niet in zijn tijd, is er voor ieder incarnatievoertuig een juiste plek en een juiste loopbaan in het kosmische geheel. En de mensen met de 2e sleutels prominent in hun profiel zijn de GPS-techneuten die af en toe even de juiste slinger aan ons traject kunnen geven. En het is een gave die vooral anderen dient.

De komende dagen mogen we allemaal ervaren hoe het is om beheerst te worden door de schaduw van de 2e sleutel en de uitdaging aangaan om ons eigen innerlijke kompas weer te omarmen. We zullen mensen horen praten over de juiste plek, over plannen om te verhuizen, van baan, of huis, of man. De 2e schaduw luistert niet naar haar innerlijke kompas, maar naar haar gedachten, kijkt af wat anderen doen, en piekert zich suf over het vinden van een betere plek. Zoals Nieuw-Zeeland bijvoorbeeld. Mensen met een meer introverte, in zichzelf gekeerde aard, voelen zich verloren, letterlijk en figuurlijk, wat verlammend werkt. En dit is niet hetzelfde als de hartstochtelijke overgave aan je innerlijke GPS. Terwijl mensen met een meer extraverte, reactieve aard zichzelf een richtingsdiscipline opleggen. Een soort splint maken voor het lichaamsdeel waarvan je denkt dat het gedislokeerd is, maar zo strak dat jij, het eigenlijke lichaamsdeel, niet meer op een normale manier kan groeien en helen.

Vader en moeder kosmos

Het is bijna onmogelijk om de 2e sleutel te beschrijven zonder ook de 1e sleutel te noemen. Niet alleen omdat ze een tweelingpaar vormen, wat Richard programmeringspartners noemt, maar ook omdat ze letterlijk voorafgaan aan alles wat nog moet komen. Dus mensen met deze twee sleutels in hun activeringsreeks, leven eigenlijk voorbij de toekomsthorizon. En hoe desoriënterend is dat?

De 1e en 2e sleutels vertegenwoordigen de meest oorspronkelijke creativiteit en zelfexpressie. Natuurlijk bestaat dit op het persoonlijke plan, maar het is vooral bedoeld om anderen in hun creatieve zelfexpressie te bekrachtigen. De 2e sleutel is puur yin, zoals het hexagram uit de I Ching waarop de gene keys geïnspireerd zijn. Het vertegenwoordigt de vruchtbare ontvankelijkheid van moeder aarde. De 1e sleutel is puur yang, en vertegenwoordigt de penetrerende, bevruchtende creativiteit van de kosmische vader. Bijna alle scheppingsmythologieën vertellen iets over deze dynamiek tussen yin en yang, vader en moeder, bevruchten en bevrucht worden.

En om je te laten bevruchten, de taak van iemand met de 2e sleutel, moet je je laten sturen zodat je op de juiste plek bent om de zaadjes van kosmische evolutionaire creativiteit te mogen ontvangen.

De 1e en de 2e hexagrammen uit de I Ching zijn letterlijk de koning en de koningin van de schepping. Zonder deze twee is er geen schepping en is er dus geen verhaal. Ze staan niet eens aan het begin van het verhaal, ze zijn het zaadje en de eicel waaruit het hele verhaal geboren wordt. In praktische termen betekent dit dat onze scheppende, creatieve zelfexpressie in de komende dagen iets buitenaards zal hebben. We mogen putten uit de bron van ‘wat nog moet komen’ en dat komt met een originaliteit die (nog) niet van deze wereld is. Maar als we ons laten afleiden door vragen over de juiste invulling van ons leven, de juiste richting, de juiste identiteit, als we in plaats van een innerlijk gericht voelen, steeds maar weer de focus mentaal buiten onszelf leggen, dan lopen we dat prachtige kosmische cadeautje mis.

Als de 1e sleutel aan de beurt is, begin November, dan gaan we hier nog veel verder op in. Want ook de 1e sleutel moet zich onderwerpen, maar dan aan de natuurlijke flow van de creatieve getijden, met de uitdaging om je eigen perioden van creatieve braakligging te omarmen.

De Gave van Oriëntatie

Maar wij gaan ons deze komende dagen bezighouden met de 2e sleutel die zich door een innerlijk proces van vertrouwen en liefde kan laten sturen om op het juiste moment, op de juiste plek, zich ontvankelijk te maken voor creatieve impulsen. En zoals mijn prachtige knotwilg me leerde, richting kan dus soms ‘op de plaats rust’ zijn!!!

Maar de meesten van ons weten niet eens hoe we naar ons ingebouwde GPS moeten luisteren, laat staan dat we er gehoor aan geven boven het gedruis van onze geconditioneerde hersenspinsels. Een van de gaven van Human Design, die helaas bij de leer van de Gene Keys verloren is gegaan, is de beschrijving van de specifieke ‘besturing’ van ieder incarnatievoertuig. De mijne, als emotionele projector, vindt zijn weg het beste als ik geen initiatieven ontplooi, maar wacht tot ik word uitgenodigd voor datgene wat ik werkelijk het beste kan geven. Om dán, als emotioneel gedefinieerd wezen, net zo lang na te ‘voelen’ over de uitnodiging, of de beslissing, totdat er een emotioneel equilibrium is ontstaan. En dan nóg had ik de diensten van een 2e sleutelaar zoals Thea nodig om me weer even in de juist baan te duwen!!

Geen éénwording maar Eénzijn

Als we accepteren dat we ieder een eigen woning hebben in het huis van de schepping, en ons niet blindstaren op de woningen van anderen, de boodschappen van ouders, onderwijzers, en Instagram influensers over hoe of wat we moeten zijn, dan kunnen we de Schaduw van Dislocatie ontstijgen en de Gave van Oriëntatie omarmen. Alleen dan kunnen we ook de belichaming zijn van het Eénzijn van de 2e siddhi. Meestal zeggen we eenwording, maar dat duidt op een proces dat nog moet gaan komen, en dat we dus voor ons uit kunnen schuiven. Maar we zijn allang één bewustzijn. We waren al verbonden in een Bewustzijn voordat we incarneerden, als kleine vonk van het grote bewustzijnsvuur, of als druppeltje uit de bewustzijnsoceaan. En die vonk, of dat druppeltje, wat ook wel de Ziel of het hogere Zelf wordt genoemd, is onze ware identificatie en richting. Het Zelf weet precies waar we naar op weg zijn en wat we hier komen doen. In de diepste zin zijn we op terugreis naar onze hoogste bron.

In Human Design wordt dit het lichaam of het voertuig genoemd, terwijl het ego, het kleine zelf, als passagier meereist om van alles te beleven, maar zich niet hoeft te bekommeren om de richting. Je zou dus kunnen zeggen dat de schaduw van de 2e sleutel een zenuwachtige en eigenwijze meerijder is die zich constant met je rijgedrag en route bemoeit, terwijl de gave een totaal vertrouwen uitstraalt in de wijsheid van de Bestuurder, zelfs als deze ineens rechtsaf slaat als jij denkt dat je net als de rest van de meute, linksaf moet gaan. Eénzijn is niet hetzelfde als kuddegedrag. Eénzijn is eenheid in diversiteit, een heterogene wereld in plaats van een homogene wereld. Een weide waarin niet alleen zonnebloemen groeien, maar ook madeliefjes, brandnetels en pinksterbloemen als het pinkstertijd is.

Oefen deze week dus op het ontwikkelen van die vertrouwensvolle meerijder in je eigen voertuig. Luister naar wat jouw Zelf je wil vertellen over je eigen richting, en misschien ook de richting van anderen. Probeer je pad in het leven niet af te kijken van anderen. Dat is per definitie het verkeerde pad voor je. Ontspan je, want diep vanbinnen weet je allang dat je een klein radartje bent in een veel groter geheel, en daarom veilig, en gekoesterd, en altijd op de juiste plek, zelfs als je verdwaald bent!

Heb een fijne, oriënterende week,

Liefs,

Lysanne

04-04-2019 – ©Lysanne Sizoo

Lysanne Sizoo is coach, counsellor en transpersoonlijke therapeut. In 2018 volgde zij als een van de eersten de Gene Keys Ambassadeurs Opleiding. Je kan bij haar terecht voor een integratieve HD, I Ching en Gene Keys beschrijving van je profiel. Of je kan een keer bij haar langsgaan om bepaalde sleutels wat meer uit te diepen. Meer informatie onder het tabblad Gene Keys Coaching op www.genekeys.nl

In onze facebookgroep kan je ervaringen uitwisselen met andere gene keys reizigers en je eigen bijdrage leveren aan het verrijken van deze kennis.

Wil je meer weten over Human Design, ga dan naar Jovian Archive.

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *