Geen verstoppertje meer spelen

Van de Schaduw van Onoprechtheid, naar de Gave van Intimiteit en de Siddhi van Transparantie

Geen verstoppertje meer spelen

In de afgelopen weken werden we beïnvloed door drie van de vier krachtige sleutels uit de Codonring van Vereniging. De 59e sleutel, die de komende dagen door de zon wordt geactiveerd, is daarvan het sluitstuk. Met de 4e sleutel van begrip mochten we in een proces van zelfvergeving ons weer verzoenen met onze hogere aard. Vanuit die hogere aard konden we ons deugdzame leiderschap van de 7e sleutel omarmen, om zo vanuit de juiste frequentie in de denderende ‘levensachtbaan’ van de 29e sleutel te stappen, als gewillige proefkonijntjes van het avontuur dat menszijn heet. En dat brengt ons onherroepelijk in contact met de ander, die ook lekker aan het experimenteren is, en met wie we in de 59e sleutel in naakte kwetsbaarheid mogen samensmelten als gelijke deeltjes in een veel groter bestaan.

En alsof dat niet genoeg is, behoort deze heftige sleutel ook nog eens tot een trio sleutels dat op dit moment de evolutie van de mensheid aandrijft. In het prachtige verhaal Human Design leven we in een tijdperk waarin we collectief beïnvloed worden door de genetische mutatie van de 55e sleutel, de tweelingsleutel van deze 59e sleutel. Ook de 49e sleutel speelt mee. Als je deze sleutels naast elkaar zet dan zitten we als mensheid op een traject waarbij we ons collectief uit de schaduwlanden van ‘reactief, onoprecht slachtofferschap’ mogen hijsen op weg naar een ‘revolutionaire, intieme, bevrijding’, en de belichaming van de hoogste spirituele essenties van wedergeboorte (als ras), bevrijding (van onze lagere natuur), en transparantie (versmolten met Bewustzijn). Collectief welteverstaan, al mogen we er als individu aan meewerken door stuk voor stuk ons eigen ego-straatje schoon te vegen.

Praktisch huiswerk en een mystieke reis

Daarom kan je de gave en de siddhi van de 59e sleutel zien als een verhaal over onze mystieke collectieve transformatiereis als mensheid, maar ook als opdracht voor ons individuele psychologische huiswerk. In de uitleg van de Gene Keys, is de Schaduw van Onoprechtheid een verouderd evolutionair trucje waarmee we de ander konden lokken om zo, al parend, het mensenras in stand te houden. Met duidelijke afgebakende grenzen, de energie van de 6e sleutel, het kanaalmaatje van de 59e. Een vriendinnetje van mij, wiens evolutiesfeer door deze sleutel wordt beïnvloed, zegt het zo: als ik iemand, of zelfs ‘iets’ zie wat mij aantrekt dan wil ik het meteen penetreren, of grof uitgedrukt, ‘can I fuck it?’ En zoals zij het dan zegt klinkt het net als de zuigeling die alles in zijn mond stopt om zo de wereld te ervaren. Het heeft iets heel onschuldigs, en de tragedie is dat seksualiteit zo zwaar beladen en moreel gecompliceerd is geraakt.

Verstoppertje spelen heet in het Engels ‘hide and seek’, verstop en zoek. Dat is de dynamiek van de 59e schaduw, die zich verstopt, juist omdat hij zo graag gevonden wil worden, en zich wil verenigen. We leven een tijdperk waarin nu ook raciale, geografische en zelfs gender grenzen langzaam vervagen. Iets wat zo angstaanjagend is voor sommige mensen dat je, als je de koppen in de kranten mag geloven, denkt we juist de andere kant op gaan. De fundamentalisten en de extremisten schreeuwen nou eenmaal het hardst, en zijn het meest destructief. Die halen het nieuws. Zie dat dus in de juiste context. Een laatste stuiptrekking in een verhaal waarin iedere menselijke grens, intern en extern, zal oplossen in totale intimiteit en transparantie.

Er is nog een andere reden waarom de 59e schaduw zich een beetje verstopt voor de ander en waarom de repressieve aard zichzelf afzondert terwijl het andere uiterste zich achter een prachtig maar opdringerig en penetrerend masker verstopt. Vanuit de 6e sleutel in de zonnevlecht aan de overkant rollen namelijk heftige emotionele golven richting de 59e sleutel. En als je zelf niet het hele kanaaltje gedefinieerd hebt, en hebt geleerd te dansen tussen penetratie en ontvankelijkheid, dan voelt dat heel bedreigend. Dus de 59e schaduw probeert zichzelf te behoeden voor een emotioneel bedreigende omgeving. En seks kan een manier zijn om intiem met de ander om te gaan, zonder al te veel enge gevoelens.

De Gave van Intimiteit staat echter naakt en ontvangend klaar om in vertrouwen zichzelf te laten vervoeren tot een mystieke vereniging waar, zoals in de woorden van de Spice Girls: two become one……  Free your mind of doubt and danger, Be for real don’t be a stranger, (–) ‘Cause tonight is the night when two become one.

Je in duizend bochten wringen

Een prachtig voorbeeld van de psychologische bochten waar een angstige 59e sleutelaar zich in kan wringen om verstoppertje te blijven spelen, terwijl alles in hem roept om verbinding en vereniging, is een BBC interview met Stephen Fry uit 1997. Het is werkelijk de moeite waard om te luisteren, al was het alleen al om het prachtige Engels dat de beide heren gebruiken, en misbruiken om op veilige afstand te blijven. En ik voel dan kriegel omdat Fry werkelijk in het hele interview een soort ‘hide and seek’ speelt, waarbij zijn enorme verlangen om gezien te worden, om intiem te zijn, meteen ook weer de mond wordt gesnoerd door zijn enorme angst om werkelijk gezien te worden, en intiem te zijn. Dat hoor ik allemaal terug in het verhaal van Stephen Fry met de 59e sleutel als levenswerk.

Hoe meer we ons bevrijden uit het slachtofferdenken van het tweelingzusje, de 55e sleutel, én hoe meer we verantwoordelijkheid nemen voor onze eigen emoties en handelingen, hoe meer de onoprechtheid van de 59e sleutel zal worden blootgelegd. Voor de schaduw haalt dit werkelijk alle romantiek uit het seksuele jachtspel. Maar voor de gave tilt het ‘t hele spel naar een niveau dat veel, veel spannender is. Een niveau waar we als mensheid toch al naar op weg zijn, of je nou zin hebt om mee te doen of niet. Een tantrisch emotioneel verbonden energieveld waar we als één bewustzijn functioneren. Waar seks zonder dimensies, pure lichamelijke seks, als een soort kroket uit de muur is, vergeleken bij de intimiteit waarbij alles in en met elkaar versmelt, lichamelijk, emotioneel, mentaal, spiritueel… alles!

Dit is de tantrische seksualiteit die leidt tot een versmelting van twee individuele aura’s tot een, het bedrijven van de liefde tussen ego en hogere Zelf, de intimiteit waarbij je zo transparant bent dat er niets meer te verbergen valt. Ik ben jou en jij bent mij en wij zijn een. Dat is een staat van samenzijn waar er geen plek meer is voor eigen identiteit of ego, en dat is de toekomstige bewustzijnsstaat van de mens, als zij zich als een collectief brein, middels de emotionele intelligentie van de zonnevlecht, laat sturen. Zonder eigen agenda. Androgeen, zonder gender, zonder de behoefte om jezelf in jezelf te verstoppen om zo aantrekkelijk te zijn voor die aanlokkelijke ander, om die heftige emoties niet te voelen. Dit is het nieuwe model mens, de Rave, zoals Ra uru Hu, de ontvanger van Human Design hen noemde. Het zijn onze klein- of misschien wel achter-, of zelfs achterachterkleinkinderen die door de mutaties in de 55e en 59e sleutels in ons DNA, op deze manier de wereld zullen bevolken.

Nieuwe verhoudingen, ook met jezelf

Alles, deze week, zal dus ‘met onszelf in verhouding tot de ander’ te maken hebben, maar ook ons ‘kleine zelf in verhouding tot ons hogere of diepere Zelf’. Die ander, die aanlokkelijke en tegelijkertijd, verschrikkende, ander. Want helemaal alleen zijn of haar aurabubbel voelt de 59e sleutel geen enkele spanning of angst. Maar zodra er een andere aurabubbel voorbij komt drijven, ontstaat er een geladen derde energieveld, en deze spanning kan zich letterlijk heel lichamelijk vertalen als, ‘wel of niet penetreren of laten penetreren’. En die spanning bemerk ik ook als een 59e sleutelaar in therapie op zoek gaat naar die verstoppende vreemdeling in zichzelf.

Dus deze week worden we ook uitgenodigd om te kijken naar onze eigen verhouding met onszelf. Spelen we verstoppertje met al onze eigen ego-deeltjes zodat we de spanning hoog houden en onszelf aantrekkelijk blijven vinden, en dus gevangen op de schaduwfrequentie van het slachtoffer zijn van onze eigen blindheid? Verbergen we diep van binnen een ‘stout geheim’ dat we waardeloos zijn en eigenlijk niet te versmaden? Of kunnen we onszelf kwetsbaar en open, werkelijk laten zien aan de ander, zoals Oliver Cromwell zei, met ‘wratten en al’? Omdat we onszelf met wratten en al hebben omarmd?

Kijk om je heen. Alles wordt transparanter in de maatschappij. Vuile zaakjes kunnen niet meer verborgen worden. Een Trump drijft naar de oppervlakte zodat de wereld mag zien wat er achter de schermen allemaal gebeurde en zich er zo van mag bevrijden, eerst in zichzelf, in zijn of haar eigen trumpachtige gedrag, en dan de ander liefdevol bijstaan om met al zijn of haar menselijkheid in het volle licht te komen staan en geliefd en omarmd te worden als zijnde ons eigen zelf. Daarom begint het werk altijd bij onszelf. Want als we de ander lief mogen hebben zoals onszelf, de kern van vele religies, dan doen we er goed aan alle hatelijke, oordelende, vernederende stemmen in ons psyche te gaan aanhoren, de angst te gaan omarmen, en ook deze aspecten van onszelf, met de liefdevolle intimiteit van de 59e gave, mee te tillen naar een hogere frequentie, naar het zuiverende licht van ons transparante Eénzijn. De wereld is niet corrupter dan het ooit was, maar het wordt wel transparanter!! En kijken we naar gender identiteit, dan zien we inderdaad een fluïditeit ontstaan die nu nog spannende onderwerpen van gesprek zijn bij DWDD en Jinek, maar over honderd jaar misschien totaal normaal zijn geworden.

De intimiteit van de 59e gave is het zaad dat de eicel van de 55e vrijheid bevrucht zodat op het siddhische bewustzijnsniveau éénheid geboren kan worden. “Wat overblijft is een bewustzijnsstaat die woorden te boven gaat en zelfs de evolutie te boven gaat. Transparantie is het enige wat overblijft wanneer de evolutie geen betekenis meer heeft.” (RR-Gene Key 59).

En ik wens jullie in deze zinderende week, zoals mijn vader altijd zei als de puberende Lysanne de deur uit ging op weg naar het eindeloze spel van de verlokking: ‘be good, and if you can’t be good, be careful’.

Liefs, Lysanne

 

 

 

 

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *