Licht Idealisme Verduistering Fantaserend Begoocheld 12 (5, 9, 11,26) De Ring van Licht Hypofyse Threonine The Light of Eden

Gene Key 11: Het licht van Eden

Van de Schaduw van Verduistering naar de Gave van: Idealisme en de Siddhi van Licht

“De 11e gene key ontsluit een geheel nieuwe wereld voor je, namelijk de wereld van het licht. En inderdaad, de belangrijke genetische en chemische groepering die we kennen als de Ring van Licht, ontleent zijn naam aan deze gene key. Hij betreft ons zicht, zowel intern als extern. Als zodanig is hij sterk verbonden met het menselijk oog en de manier waarop beelden, in de vorm van verbeelding, ‘vertaald’ worden naar de hersenen via de visuele cortex. Deze genetische codon biedt daarom een van de meest fascinerende studies van het licht in al zijn mogelijkheden. Het aminozuur threonine programmeert ons DNA via de 11e gene key en codeert ook voor drie andere gene keys uit deze ring, de 5e, 26e en 9e gene key. Elk van deze vier gene keys heeft een eigen code die de mens met het licht verbindt. Op het hoogste bewustzijnsniveau leert de 5e Siddhi van Tijdloosheid ons hoe we, door het samenspel van licht en ruimte, de tijd kunnen opheffen. Daarom leidt het overstijgen van de lichtsnelheid tegelijkertijd tot het overstijgen van tijd en daarmee ook ruimte. De 26e Siddhi van Onzichtbaarheid betreft het bovennatuurlijke vermogen om door magnetisme de menselijke waarneming van licht te manipuleren. En de 9e Siddhi van Onoverwinnelijkheid roept de laserachtige focus van het licht aan teneinde jouw fysieke realiteit op te heffen, hetgeen iemand daadwerkelijk almachtig maakt.” (Richard Rudd – Omarm je hogere levensdoel)

——————————————————–

BLOG December 2019

De gordijnen van de mystieke ideeënfabriek openen

Gisteravond zat ik heerlijk met een visschoteltje op de bank, een lekkere bingewatch scherp op de buis, had met de hond gewandeld en de kaarsjes en de haard aangestoken. Kortom, ik was er helemaal klaar voor om te genieten van een luie vrijdagavond. Na vijf minuten was het feest al over. De duisternis trad in. De tweede elektriciteitsstoring in net zoveel dagen. Dankzij de overdaad aan kaarsen werd ik niet meteen in het pikdonker gestort, maar mijn primitieve reactie op het plotselinge wegvallen van het licht was er niet minder om. Mijn hart bonkte in mijn keel, opgezweept door het piepende alarm van de waterpomp die als een kransslagader de woonboot aan het vaste land verbindt. Ik heb de zaklantaarn gepakt, ben de meterkast gaan checken en heb daarna naar buiten gekeken waar ik kon constateren dat de overburen nog licht hadden maar dat de lantarenpalen uit waren. Na Liander gebeld te hebben en gerustgesteld te worden dat eraan gewerkt werd, kon ik iets minder onrustig bij kaarslicht het visschoteltje verder oppeuzelen en vroeg naar bed. Lees of luister verder