Uw wil geschiedde toch wel

Van de Schaduw van Uitputting naar de Gave van Vastberadenheid en de Siddhi van Goddelijke Wil

Uw wil geschiedde toch wel

In de leer van psychosynthese wordt de mens gedreven door twee oerkrachten, liefde en wil. Assagioli, de vader van psychosynthese, beschrijft de aard van de wil als een ‘sturend mechanisme van het menselijk handelen’. In de taal van de Gene Keys zouden we zeggen dat de wil de evolutionaire kracht is die ons voortdrijft, en liefde de ‘involutionaire’ kracht die ons aanmoedigt. Met de 40e sleutel in mijn evolutiesfeer is het dan misschien ook geen wonder dat ik mij zo thuis voelde in de psychosynthese leer, waar de wil een centrale plek inneemt.

Assagioli onderscheidde drie aspecten van de wil: sterke wil, kundige wil, en goede wil. Waar sterke wil makkelijk tot de Schaduw van Uitputting leidt, komt de Gave van Vastberadenheid meer overeen met de kundige, of slimme wil. En in het volgen van de goede wil ontmoeten we de Siddhi van Goddelijke Wil, het samensmelten van mijn wil met de evolutionaire wil tot het goede. En wat dat goede is, daar hebben wij geen weet van. Daarom biedt deze sleutel ook een training in de kunst van levensvertrouwen en overgave. Je mee laten voeren op de flow van de rivier, en goed aanvoelen op welk moment god, het universum of de evolutie je vraagt om je riemen te pakken en met volle kracht, al zingend, mee te roeien.

Een wereld gebouwd op dealtjes

Kanaal 37-40 verbindt de emotionele zonnevlecht met het energie centrum van het ego en vormt samen met de 9e en de 16e sleutels, het incarnatiekruis van planning dat ons al zo’n 400 jaar collectief beïnvloed. Dit is het kanaal van de deal: ik sloof me uit en gooi al mijn 40e sleutel energie en kracht achter het bouwen van structuren waarmee ik mijn stam, gemeenschap, of collectieve familie kan dienen. En in ruil daarvoor verdien ik mijn plekje in de gemeenschap en word ik beloond. En oh wee als de 40e sleutel het gevoel krijgt dat ze niet eerlijk wordt beloond voor haar inzet, of dat ze haar rust niet mag nemen. Dan loopt ze stampvoetend weg en gaat staken. Dan maar alleen.

Sinds 1615 zijn we dus bezig geweest onze hele beschaving op te bouwen rond dit thema van tribale dealtjes, overeenkomsten, goeie afspraken, regels, vooruitdenken, plannen maken. Als ik de stekker in het stopcontact doe, dan is er stroom, omdat we het zo hebben geregeld dat er mensen zijn daarvoor zorgen. En daarvoor betaald worden. Als ik naar het buitenland wil, en een paspoort nodig heb, dan zijn er mensen die dát weer voor me regelen. Als ik oud en krakkemikkig ben, dan vangt de overheid me op met het belastinggeld dat ik als werkende al die jaren heb afgedragen. Want regeren is vooruitzien. We hebben het dus supergoed voor elkaar dankzij het dealtjes denken en afspraken maken. En voor ons tribale mensen is het heel vreemd dat er mensen zijn die helemaal gek worden van dit soort ‘voor wat hoort wat’ denken, mensen die bijvoorbeeld heel veel individuele bedrading hebben in hun chart, en wiens tijd binnenkort zal komen.

Want door al die afspraken hebben we ook een soort val gecreëerd die ieder origineel idee of afwijkend patroon meteen veroordeeld omdat het niet ‘volgens afspraak’ zou zijn. En die bovendien overdadigheid in de hand werkt, waardoor niet alleen het individu uitgeput raakt, de schaduw van de 40e sleutel, maar ook bijvoorbeeld de grondstoffen in de wereld. Deze beschaving van structuren en systemen, belastingen, en goeie banen is dus net zo goed een valstrik als een vangnet. Zeker voor de 40e sleutel die van nature keihard wil werken en al haar energie geeft. Mijn autonomie in ruil voor een veilige plek. Bovendien is het een wereld die op het punt staat totaal te veranderen omdat we na 2027 beïnvloed gaan worden door het hyper individualistische incarnatieruis van de slapende Fenix. Maar dat is een ander verhaal.

Mijn zelfstandigheid in ruil voor een veilige plek

De schaduwfrequentie van de 40e sleutel wordt gevoed door de angst om buiten de gemeenschap te raken, en dus geen steun te hebben. Wat in de overlevingsmodus van de 40e schaduw betekent dat je verhongert of sterft van de kou. Dus ruilt ze haar zelfstandige, onafhankelijke en ondernemende geest in voor de surrogaat veiligheid van dit netwerk van plichten en taken. En daarin kunnen wij 40e sleutelaars dus behoorlijk doordraven, en gooien al onze wilskracht in de strijd om projecten en relaties in stand te houden die ons deze schijnveiligheid bieden. Óf we scheiden ons bij voorbaat af van de gemeenschap en denken wel zonder die steun van anderen te kunnen leven. En de 40e sleutel is van nature een beetje een loner, maar een zelfverkozen ballingschap om maar niet gekidnapt te worden door de behoeften van anderen komt uit een veel lagere frequentie.

Dus onafhankelijk zijn of je laten ondersteunen, dát is de valse dualiteit waar iemand met de 40e schaduw in vervalt omdat je vergeten bent dat je een natuurlijke verbondenheid hebt met een achterliggende kosmische structuur. Of, zoals in mijn eigen geval, wel in contact staat met een hogere macht, maar er niet helemaal op vertrouwd dat er zo onvoorwaardelijk van je gehouden kan worden. Zonder er iets voor te hoeven doen.

Een hogere deal

Als eigenaar van een counselling praktijk in Stockholm zorgde ik voor een fijne werkomgeving voor collega’s en cliënten. En ik ergerde me groen en geel aan het feit dat collega’s niet mijn goede voorbeeld volgden en zelf hun kopjes afwasten of ook een lekkere chocolaatjes in de wachtkamer legde. De 40e schaduw is vaak doorlopend teleurgesteld en verbaast over het feit dat mensen zich niet aan hun, meestal, onuitgesproken deal houden. Mijn onuitgesproken deal was: ‘ik creëer een mooie ruimte waar we allemaal kunnen werken, fijn voor jou en voor onze cliënten, en samen houden we het mooi.’ En toch stapelde de afwas zich op aan het eind van de dag, want het stond nergens in een contract.

Mijn collega en later HD-analyst en vriendin Carin kon dit, na het uitwerken van mijn chart, dus heel goed plaatsen. Ze zei dat ik twee keuzes had. “Van nu af aan leg je uit aan anderen wat je ongeschreven regels zijn, óf je leert te kijken of er misschien iets terugkomt vanuit een hele andere hoek. Met andere woorden, geen horizontaal voor wat hoort wat ideologie, maar een veel meer vertrouwensvol, wat ik geef komt vast wel weer eens, vanuit een heel andere hoek misschien, op mijn pad terug of niet, en dat is ook okay. En vanuit die bevrijding van de ‘voor wat hoort wat’ cyclus, volgde de eerste stapjes op het pad van de Gave van Vastberadenheid, een vreugdevolle dans op de muziek van het universum, zonder enig voorbehoud, zonder enige verwachting, en in het volle vertrouwen dat er een plek voor je is in de wereldfamilie. En dat je niets hoeft te doen om dat te verdienen. De stroom van de rivier volgen en met een kundige of slimme wil, meesturen en kracht bijzetten.

Daar heb ik werkelijk in de jaren na mijn scheiding en terugkeer naar Nederland op mogen vertrouwen en op mogen oefenen. En vanaf het moment dat ik me werkelijk liet sturen door de wil van een hogere orde, voelde ik hoe er voor me werd gezorgd, en hoe er altijd voor me is gezorgd, zelfs als ik dacht dat alle goden me in de steek hadden gelaten, omdat het leven niet ging zoals ik gewild had!! Zonder dat vertrouwen zou ik nooit de vreugde en het doorzettingsvermogen hebben gevonden om mijn energie in de vertaling van het Gene Keys boek te steken, zonder enige deal of zicht op beloning, anders dan mijn eigen geestelijke verrijking.

Sloof van het universum?

Die geschiedende wil van God die geschied toch wel, of ik er nu aan meewerk of niet. Collectieve incarnatiekruizen volgen elkaar op. Probeer je tegen de stroom in te roeien, zoals de schaduw van de 40e sleutel, door je eigen ego-willetje te volgen, dan raak je vanzelf uitgeput. Uitgeput en verzwakt, de 37e schaduw. Terwijl we worden uitgenodigd om het leven te leven vanuit een vreugdevolle vastberaden gelijkwaardigheid, de 37e gave, zelfs een gelijkwaardigheid met dat wat we zien als een hogere macht. Dienstbaarheid aan het universum is eigenlijk niets anders dan je mee laten voeren als een takje op de stroom van de rivier. De Siddhi van Goddelijke Wil is eigenlijk niets anders dan samensmelten met die heilige rivier die jou verbindt met alle andere mensen. Geen hogere macht daarbuiten, die je moet dienen, maar je eigen innerlijke hogere macht die diep vanbinnen stroomt, of je er nou gehoor aan geeft of niet. Uw wil geschiedde toch wel!

Dus laat je deze komende dagen meevoeren op de verlossende stroom van de heilige rivier in jezelf. Wie zichzelf liefdevol dient, dient ook God. Angst leidt tot ego, maar liefde leidt tot een heerlijke boottocht met opgestreken zeilen die zich vullen met de wind van de evolutie. En een zeiler zit niet stil, is niet passief. Een zeiler werkt hard, wordt een met de natuurkrachten, houdt het roer stevig in handen, en trekt af en toe de zeilen wat strakker of laat ze weer vieren. Ieder mens in zijn of haar eigen zeilbootje, alleen, maar niet afgescheiden van de rest van de vloot. Een ontspannen 40e sleutel ervaart een moeiteloosheid in alles wat ze doet. Zelfs in het vertalen van een heel Gene Keys boek, moeiteloos, liefdevol, en vastberaden.

Daarom zegt Richard dat soms de meest gewillige dienaars van de hogere wil tegelijkertijd de grootste God ontkenners zijn, omdat ze begrijpen dat goddelijke wil uit henzelf voortvloeit en dat er slechts een keuze is, om van minuut tot minuut te voelen in welke richting de rivier stroomt, je roeiriemen te pakken, en met alles wat je hebt, zingend en in volle overgave mee te roeien.

Laat je deze week  dus lekker meevoeren op de stroom!

Liefs, Lysanne

 

© Lysanne Sizoo – 29 augustus 2019

2 antwoorden
  1. Siska
    Siska zegt:

    Lysanne,
    Dank voor je heerlijke smulpaap. En oja, wie kent de teleurstelling niet, de niet uitgesproken verwachtingen..
    Ik hijs mijn zeilen als Soulsurfer, mijn geopende hart volgend, mijn lijf als kloppend kompas wat dienend is aan een diepere liefde, in het niet weten verblijvend, de genie in volle kracht ‘aan het werk’.. Ayaya!
    Warme hartegroet, Siska

    Ps. Is de vertaling al verkrijgbaar? En vertaal jij ook de werkboeken van The Golden Path?

    Beantwoorden
    • lysanne sizoo
      lysanne sizoo zegt:

      Lieve Siska, Ik zie nu pas jouw reactie. Dankjewel, en wat heb je dat mooi verwoord! De vertaling van het grote boek hopen we volgend jaar eindelijk af te hebben. De werkboeken wachten nog op een enthousiasteling die, net als wij, ‘for pure love’ de vertaling op zich wil nemen. Voelt jouw soulsurfende zelf daar misschien wat voor…?

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *