Zoek het zelf maar uit!!!

Van de Schaduw van Corruptie naar de Gave van Evenwicht en de Siddhi van Harmonie

Zoek het zelf maar uit!!!

We weten allemaal hoe het converteren van een pdf-bestand vaak kan leiden tot allemaal rare vierkantjes in de tekst. Tussen het inlezen van de PDF en het uitspugen naar Word, sluipen er allerlei kleine digitale misverstandjes in. En dat is precies wat de 50e Schaduw van Corruptie doet: zij legt een laagfrequentie filter over de informatie die ons vanuit verschillende evolutionaire bronnen toekomt. En dat filter bestaat uit de verborgen agenda’s van ons ego en de behoefte van de mind om alles te verklaren. En in het geval van de 50e schaduw, de sociale en psychologische conditionering die zegt dat we alleen veilig kunnen zijn in een samenlevingsmodel waar we onze individuele expressie ondergeschikt maken aan hiërarchische organisatiesystemen die ons de illusie van veiligheid geven.


De lage frequentie van de schaduw heeft altijd te maken met angst, met het bevechten van onze plek in de wereld en een gebrek aan vertrouwen en overgave aan iets dat groter is dan onszelf. En hoe ongrijpbaarder of verder weg dat iets of iemand lijkt, hoe meer we op zoek gaan naar plaatsvervangende autoriteiten die we meestal buiten onszelf zoeken. De vraag, “wie of wat zorgt dat ik veilig ben binnen de gemeenschap?” is de overlevingsobsessie van de 50e sleutel. Vandaar onze gehechtheid aan organisatievormen die deze vraag luid en duidelijk beantwoorden: het is de politie, je partner, je baas, de koning, of misschien wel God zelf!

Vanaf het moment dat wij als individuele nomade jagers en verzamelaars ons in gemeenschappen gingen verenigen, groeide de overtuiging dat iemand de leiding moet hebben, dat er regels en wetten moeten zijn om de vrede in de gemeenschap te bewaren. En dat was, voor dat evolutionaire ontwikkelingsmoment van de mensheid, ook geheel correct. Maar nu worden we uitgedaagd om anders te denken, en om vragen te stellen bij de boodschap dat zonder externe leiding en structuur, onze veilige wereld direct zal ontaarden in chaos en destructie. En op het schaduwniveau is dat natuurlijk ook zo. Maar het hoeft niet zo te zijn. Het idee dat wij mensen geboren zijn om in een zelf-organiserende, evenwichtige en harmonische staat te leven met anderen, zonder opgelegde structuur van een menselijk ‘bovenaf’, lijkt niets anders dan een mooi sprookje. Maar het is wel de volgende evolutionaire stap die we mogen nemen.

Kijk maar eens naar de nu inmiddels bijna een halve eeuw oude gemeenschap in Schotland, de Findhorn Foundation of de actievoerders van Extinction Rebellion. Overal zien we het fenomeen van zelfregulerende gemeenschappen steeds vaker opduiken. Tot grote consternatie van de vertegenwoordigers van de gevestigde orde die zich met zo’n non hiërarchisch model geen enkele raad weten. Zoals de vertwijfelde Londense politie-inspecteur die zei; “they don’t even have a bloody leader you can imprison or negotiate with.”

Van hiërarchie naar heterarchie

De komende dagen komen we dus in contact met de angst dat we zonder een opgelegde structuur in chaos zullen vervallen, en mogen we onszelf voeden met de inspiratie dat er allang een achterliggende of onderliggende kosmische harmonie bestaat waarin we allemaal een gelijkwaardige, zei het niet een gelijke, rol te spelen hebben. Want ook deze 50e sleutel is aan een belangrijke transformatie onderhevig. En de eerste belichaming daarvan op aarde is de geleidelijke overgang van verticale organisatiemodellen naar horizontale organisatiemodellen. Van hiërarchie naar heterarchie.

De 50e sleutel behoort, samen met de 44e sleutel van Synarchie tot de Codonring van de Illuminaten. Deze codonring bevat de blauwdruk voor het “zelforganiserende principe van de hogere subtiele lichamen van de mensheid in samenhangende en krachtige formaties van ontwaakte wezens”, zo lezen we in de living library van de Gene Keys Society. De Illuminaten zijn dus geen duistere samenzweringstypen, maar de Illuminaten zijn wij, jij en ik, verankert in ons hogere Zelf, dat precies weet welke rol we hier mogen spelen. En toch blijft er een schaduwstemmetje in mij knagen, zeker gevoed door mijn eerste lijn energie, “maar wie heeft die blauwdruk dan geschreven?”

Wie of wat stuurt ons aan?

Misschien zijn wij zelf wel de schrijvers van de blauwdruk, én de uitvoerders én de verstoorders. Dus zijn we werkelijk overgegeven aan onszelf en is niemand de baas. Zoek het zelf maar uit!

Echt, daar gaat mijn schaduw alleen nog maar meer bibberen. Ik schreef in de 40e sleutel dat ik er jaren over heb gedaan om te begrijpen dat “uw wil geschiedde”, niet iets was waar ik toestemming voor gaf, het geschiedt gewoon, punt uit. En ik kan me daar nu eindelijk (bijna) helemaal aan overgeven. Maar dat kan ik, omdat een klein schaduwmensje in mijzelf stiekem zoiets heeft van ‘die daarboven, die weten wat goed voor me is, ik vertrouw up hun.’ Goden, engelen, of de Masters uit de Alice Bailey leringen, whatever. Maar als alles en iedereen, zelfs de goden, onderdeel zijn van een kosmisch computergame, wie heeft er dan nog het overzicht? Ik merk echt hoe er delen in mijzelf zijn die worstelen met de boodschap van deze sleutel. Er moet toch iemand zijn die dat game heeft bedacht? Ik voel meteen dan ook de 3e schaduw, de angst voor chaos, de tweelingsleutel van deze 50e sleutel. Uiteindelijk gaat het gewoon mijn rationele pet ver te boven, en dan biedt een metafoor troost.

Gewoon je deuntje meespelen in het orkest

Alles maakt onderdeel uit van een kosmisch en soms komisch orkest. Dit is het gevolg van de kosmische geometrie waarop het hele spel steunt. En chaos is daar een wezenlijk en creatief onderdeel van. Daarom zijn wij zelf de schrijvers en de uitvoerders van deze kosmische symfonie, en tegelijkertijd, zijn we de symfonie zelf. Dat schept ruimte voor fouten, want fouten zijn geen fouten, maar genetische afwijkingen waardoor er iets nieuws kan ontstaan. Dus hier in de 50e sleutel worden we werkelijk uitgenodigd om onszelf te laten bespelen door de muziek van het hogere bewustzijn. Allemaal vanuit onze eigen unieke plek in dit kosmische orkest, met trompetten en trommels, tamboerijnen en fluiten, en piepkleine triangeltjes die allemaal samensmelten tot één evenwichtig geheel. En ik speel mijn deuntje mee door zo goed mogelijk te luisteren naar de partituur die diep in mij verborgen ligt.

Of ik ga zelf maar een beetje klooien, omdat ik niet blij ben met het instrument of de partij die mij is toebedeeld, bang ben dat mijn muziek anderen zal afstoten, of dat ik zelf verstoten zal worden, of bang dat ik het niet goed doe. En dan komt er zo’n 18e sleutel die zegt, je houdt je trompet ondersteboven vast, of, de trompetten zijn vanaf dit moment in de evolutie niet meer nodig. Soms vertrouwen we er niet op dat onze muziekpartij anders is dan anderen terwijl dit juist tot een mooi akkoord zou kunnen leiden. Misschien gedraagt mijn triangel zich als een pauk, omdat ik in een cultuur ben opgegroeid van luid en duidelijk je stem laten horen. Of het tegenovergestelde, kan ik als swingende saxofoon nog slechts een heel klein piepje voortbrengen, omdat ik heb geleerd dat je niet moet opvallen. En ineens klink de hele hemelse symfonie als kattengejank.

De 50e sleutel leert ons dat we zelf verantwoording moeten nemen voor het goed leren lezen van de noten van ons eigen kleine stukje uit de kosmische partituur, niet bang te zijn dat we soms uit de toon vallen, en accepteren dat we onze eigen autoriteit zijn. Dat we zelfregulerend kunnen zijn als mensheid, als ieder mens maar zou leren te vertrouwen op een diepe innerlijke wijsheid die de angstige noten van de schaduw kan omarmen en verheffen. We zijn onze eigen rechter, advocaat en aanklager. Maar dan vanuit een frequentie van pure liefde!

Iedereen in evenwicht

De Gave van Evenwicht is als een innerlijk ijkpunt waaraan we onze individuele innerlijke harmonie kunnen toetsen, en ook de uiterlijke harmonie van onze deelname aan onze gemeenschap. De naam van de 50e hexagram in de I Ching is de spijspot, het alchemistische symbool voor kosmische orde. Als we vertrouwen op een onderliggende orde, die zich openbaart naarmate wij onze angsten meer en meer loslaten, en zonder angst voor ons eigen levensbehoud de natuurlijke gaven die we hebben meegekregen, delen met anderen, dan komt het wel goed. Maar dat betekent wel dat we onze gehechtheid aan de valse partituur van het sociale systeem moeten loslaten en diep in onszelf weer op zoek moeten gaan naar de kosmische partituur waaraan we in totale individuele vrijheid onze bijdrage mogen leveren. We zijn daarin vrij.

Dus laten we de energie van de komende ‘50e sleutel dagen’ gebruiken om te onderzoeken hoe gehecht wij zijn aan onze illusionaire veilige plek in het systeem dat ons van onze individuele creatieve vrijheid beroofd. En vooral de vrijheid om te experimenteren met het leven, en daarom soms te mislukken, en vanuit die zogenaamde mislukking, lees de 32e sleutel erop na, het succes van nieuwe ervaringen en zelfs hele nieuwe richtingen te kunnen boeken? En laten we de dagen ervoor waken dat we ons niet verliezen in vergelijkingen met anderen, en denken dat een fluit een beter instrument is dan een piccolo.

Tot slot, de corrumperende werking van de schaduwfrequentie geldt natuurlijk voor alle 64 transformatiereizen. Bij de 6e sleutel van conflict, diplomatie en wereldvrede bijvoorbeeld, wordt de boodschap dat je alleen door frictie vooruitgang kan boeken, verkeerd ingelezen als een aanmoediging om conflicten te starten zonder te weten waarom. Of conflicten te vermijden en in stagnatie te blijven hangen. Bij de 44e sleutel van verstoring, teamwerk en synarchie, voel je eveneens die kosmische samenhang, maar blijft de gezonde groepsdynamiek steken in het idee dat jij of een ander het recht heeft om de dienst uit te maken.

Deze week nodigt de 50e sleutel ons dus ook uit om op deze manier naar de sleutels van ons eigen profiel te kijken, ons eigen aangeboren stukje van de partituur. Wat is de pure boodschap van de siddhi? Wat is de gebruiksaanwijzing van de gave om tot deze staat te komen? En hoe wordt dat vanuit angst verkeerd ingelezen en vertaald door de schaduw? Waar kan je de kortzichtige ego-blik van de schaduw verruimen met de meer holistische kijk van de gave, zodat de belichaming van de siddhische frequentie meer ruimte krijgt om te spelen!

Wij moeten het werk zelf doen. Zoek het zelf maar uit betekent werkelijk zoek jezelf uit! Jouw rol in het geheel is van onmetelijke waarde. Wat die rol ook mag zijn. De heldere ‘pling’ van een triangel op het juiste moment kan meer teweegbrengen dan het hele slagwerk bij elkaar. Maar de heterarchie werkt alleen als er evenwicht is. En als er ook maar één individu uit zijn of haar evenwicht is, dan maakt de groep geen kans. Zoek je innerlijke evenwicht op, en blaas, zing, of strijk daarom deze week, zo goed als je kan, je eigen deuntje vol overgave mee.

Liefs, Lysanne

Copyright: Lysanne Sizoo 23-10-2019

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *